ΠΕΡΙ ΕΚΛΟΓΩΝ.......ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ.......

Ποια να είναι άραγε η σημασία των τοπικών εκλογών; Κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι θα είναι η εκδήλωση της δυσαρέσκειας. Κάποιοι άλλοι ισχυρίζονται πως θα είναι η έκφραση της διαφορετικότητας, ο τονισμός της σημασίας του εξαιρετικού. Θα επικρατήσει η βιτρίνα, ή απλά η νότα της αισιοδοξίας που στη συγκεκριμένη συγκυρία είναι εξαιρετικά απαραίτητη;


Από μαρκετίστικης άποψης, όταν θέλεις να προωθήσεις ένα προϊόν, το παρουσιάζεις με τέτοιο τρόπο ώστε να αναδείξεις τα χαρακτηριστικά του αυτά, που αναζητά ο αποδέκτης. Δεν το στολίζεις, δεν το καμουφλάρεις, ούτε το παραποιείς. Αν το παραπάνω αξίωμα το αναγάγουμε στο πεδίο της πολιτικής, η αντίθεση που το περιγράφει καλύτερα είναι αυτή της οργάνωσης, της διαφάνειας, της αξιοπρέπειας και της αξιοπιστίας απέναντι στην υπερβολή, την ασυνέπεια, τη μετριότητα και τον λαϊκισμό.

Η ελπίδα που σου δίνει η δύναμη της επιλογής σου ότι μπορείς να επηρεάσεις τις εξελίξεις, θεωρώ πως αποτελεί μια ανάπαυλα στη σκληρή και φθοροποιό πραγματικότητα. Αυτή σου η αίσθηση είναι από μόνη της μια θετική επιρροή. Ποιο θα μπορούσε να είναι άραγε το αντάλλαγμα για να ξαναδείς χαμόγελα στο δρόμο;

Ζούμε σε μια εποχή όπου κλονίζονται οι βασικές σταθερές της ποιότητας ζωής. Η οικονομικοκοινωνική ευημερία εξαρτάται από τις βασικές μας ελευθερίες, την ισότητα, τη δικαιοσύνη και την αποδοτική χρήση των πόρων που μπορούμε να διαχειριστούμε.

Ο John Rawls, στο βιβλίο του «ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ», 1971, ένα βιβλίο που θεωρείται από πολλούς το σημαντικότερο έργο πολιτικής φιλοσοφίας του 20ου αιώνα, αναφέρει: «Όλα τα σημαντικά κοινωνικά αγαθά (Ελευθερία, ευκαιρίες, εισόδημα, πλούτος, αυτοσεβασμός) πρέπει να διανέμονται ισομερώς, εκτός αν μια άνιση διανομή τους, ωφελεί τελικά αυτόν που αδικείται από τη διανομή».

Είναι γεγονός πως τις σύγχρονες κοινωνίες τις επηρεάζουν διάφορες δυνάμεις μαζικά. Ο 21ος αιώνας γέννησε μορφές εξουσίας, οι οποίες με ιδεολογικές σκληρύνσεις ολοκληρωτικού χαρακτήρα, οδηγούν, αναπόφευκτα, στο συντηρητισμό και τη μιζέρια. Για ποιο λόγο να γινόμαστε και εμείς κοινωνοί αυτού του κλίματος;

Η ηττοπάθεια δεν είναι το αντίδοτο για κανένα δηλητήριο.

Η Βέροια, η Αλεξάνδρεια, η Νάουσα, ο κόσμος της Ημαθίας τα τελευταία χρόνια δοκιμάζεται συνεχώς. Το σύγχρονο πεδίο της μάχης είναι κοινωνικό και πνευματικό. Απάντηση στη μιζέρια και τη συρρίκνωση είναι η ελπίδα και η ανάπτυξη.



Ας ευχηθούμε το Γαλατικό χωριό να μην πέσει τελικά στα χέρια του Καίσαρα…….

Λάζαρος Χατζηιωαννίδης

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ - ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 7ης ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

Συντοπίτισσα - Συντοπίτη,

Οι περιφερειακές εκλογές της 7ης Νοεμβρίου σηματοδοτούν το ξεκίνημα μιας νέας εποχής στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Είναι η πρώτη φορά από συστάσεως του Ελληνικού κράτους που η έννοια ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗ παίρνει σάρκα και οστά.

Αρμοδιότητες όπως ο αναπτυξιακός προγραμματισμός, τα Περιφερειακά Επιχειρησιακά Προγράμματα (Π.Ε.Π.), ή η διαδικασία κατάρτησης και εφαρμογής του Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου Αναφοράς (Ε.Σ.Π.Α.), περνούν από την κεντρική διοίκηση στις κατά τόπους περιφέρειες.

Η 7η του Νοέμβρη θα σημάνει το τέλος του συγκεντρωτισμού και της μη ορθολογικής κατανομής των εξουσιών ανάμεσα στο Κράτος και την Αυτοδιοίκηση.

Το μέγεθος αυτού του εγχειρήματος είναι τεράστιο. Η ευθύνη που έχουμε απέναντι στον τόπο μας, πολλαπλάσια.

Στις 7 Νοεμβρίου επιλέγουμε τους ανθρώπους που θα μας οδηγήσουν μπροστά. Τους ανθρώπους που έχουν όραμα και σχέδιο για αυτόν τον τόπο. Επιλέγουμε αυτούς που θα προσφέρουν.

Το νόημα των περιφερειακών εκλογών είναι βαθύτατα πολιτικό. Η πρόκληση της νέας διοικητικής διάρθρωσης είναι πάρα πολύ μεγάλη. Πέρα από τα νέα γεωγραφικά δεδομένα και τους συσχετισμούς που προκύπτουν, το πραγματικό στοίχημα για τη νέα περιφερειακή αρχή θα είναι να λειτουργήσει μέσα από το φάσμα της γενικότερης οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης και να οδηγήσει τον τόπο μας μπροστά.

Στηρίζουμε το συνδυασμό ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ – ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ, στηρίζουμε τον ΜΑΡΚΟ ΜΠΟΛΑΡΗ, γιατί είναι επιλογή ευθύνης.

Εμπιστευόμαστε τους ανθρώπους του τόπου μας. Στηρίζουμε την προσπάθεια τους και προχωράμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ.

Στις 7 του Νοέμβρη ψηφίζουμε ΛΑΖΑΡΟ ΧΑΤΖΗΙΩΑΝΝΙΔΗ. Στέλνουμε το μήνυμα της ισχυρής παρουσίας, της διαφάνειας και της ενεργού συμμετοχής.

ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ "ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ", ΛΑΖΑΡΟΥ ΧΑΤΖΗΙΩΑΝΝΙΔΗ

Ο Λάζαρος Χατζηιωαννίδης γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νάουσα. Απόφοιτος του 2ου Γυμνάσιου και στη συνέχεια του 2ου Γεν. Λυκείου Νάουσας.

Πόντιος στην καταγωγή, με ρίζες από τον Πόντο και τη Μικρά Ασία. Τελευταίος σταθμός της προσφυγιάς της οικογένειάς του το κατεστραμμένο χωριό του Αγ. Παύλου (Κουτσούφλιανη) και η φιλόξενη Νάουσα.

Η πολιτικοκοινωνική του δράση ξεκίνησε από το μαθητικό κίνημα του ’90 – ’91, κατά των διαταγμάτων Κοντογιαννόπουλου και συνεχίστηκε τα επόμενα χρόνια με τη συμμετοχή του σε διάφορα πολιτικά φόρουμ με θέματα την εκπαίδευση, την ανάπτυξη, τον πολιτισμό και την ποιότητα ζωής.

Σπούδασε μάρκετινγκ και οικονομικά και οι διατριβές του είχαν ως θέματα την εφαρμογή του μοντέλου της ΙΚΕΑ στην Ολυμπιακή Αεροπορία (Ακαδ. Έτος 1999 – 2000), και τις αρνητικές επιπτώσεις του Ευρώ για την Ελληνική οικονομία (Ακαδ. Έτος 2000 – 2001).

Υπέρμαχος του σχεδίου ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ, με δημόσιες τοποθετήσεις και παρεμβάσεις μέσω του τύπου.

Σήμερα ζει και δραστηριοποιείται στη Νάουσα, στον τομέα του εμπορίου, στο χώρο του αυτοκινήτου.

Μέλος της διοίκησης της Δημοτικής Επιχείρησης Τουρισμού (ΔΕΤ) Νάουσας από το 2009.

Είναι εκλεγμένο μέλος της συντονιστικής επιτροπής της Τ.Ο. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Νάουσας και υπηρετεί την οργάνωση από το πόστο του υπεύθυνου τομέα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Είναι παντρεμένος με την Όλγα Βαχτσεβάνου και έχει μια κόρη.

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΟΥΡΝΟΥ, ΥΠΟΨΗΦΙΟΥ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ ΗΜΑΘΙΑΣ, ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΩΝ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ ΣΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ “ΒΕΡΜΙΟ”, ΣΤΟΝ ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟ ΝΑΟΥΣΑΣ

Κυρίες και Κύριοι,

Θα ήθελα πρώτα να ευχαριστήσω τον Μάρκο Μπόλαρη για την εμπιστοσύνη που μου έδειξε να μου αναθέσει την ευθύνη του υποψήφιου αντιπεριφερειάρχη Ημαθίας. Επίσης θα ήθελα να ευχαριστήσω τους συνεργάτες υποψήφιους περιφερειακούς συμβούλους που συστρατεύθηκαν μαζί μας στη μεγάλη αυτή προσπάθεια.



Αν η Κεντρική Μακεδονία είναι η καρδιά της Ελλάδας, η Ημαθία είναι η καρδιά της Κεντρικής Μακεδονίας. Είναι το σταυροδρόμι των δύο μεγάλων εθνικών αλλά και ευρωπαϊκών οδικών αξόνων, της Εγνατίας Οδού και της ΠΑΘΕ, αλλά και των δύο μεγάλων εθνικών σιδηροδρομικών αξόνων.

Περιλαμβάνει αρχαιολογικούς χώρους μεγάλης αξίας που σηματοδοτούν την εθνική μας ταυτότητα, όπως η Βεργίνα, η Σχολή του Αριστοτέλη, η αρχαία Μίεζα αλλά και ο νεολιθικός οικισμός της Νέας Νικομήδειας.

Διατρέχεται από το μεγαλύτερο ποτάμι της Ελλάδας. Καταλαμβάνεται σε μεγάλη έκταση από τον πιο εύφορο κάμπο της Ελλάδας, και στο υπόλοιπό της από κατάφυτους ορεινούς όγκους όπου έχουν αναπτυχθεί ποικίλες δραστηριότητες.

Πρωτοπόρα κάποτε στην υφαντουργία, εξακολουθεί να κρατά και σήμερα σημαντικό κομμάτι αυτής της δραστηριότητας. Αλλά και μεγάλο εθνικό και παγκόσμιο κέντρο μεταποίησης αγροτικών προϊόντων και οινοποιίας.

Είναι με άλλα λόγια ένας χαρισματικός τόπος με όλα αυτά τα συγκριτικά πλεονεκτήματα.



Και όμως ο τόπος αυτός περνά εδώ και χρόνια μια βαθιά οικονομική και κοινωνική κρίση.

Λανθασμένοι χειρισμοί, απώλειες ευκαιριών, οι εκάστοτε διεθνείς συγκυρίες, καθυστερήσεις στον εκσυγχρονισμό και τις κατάλληλες προσαρμογές, οδήγησαν τα πράγματα σε αδιέξοδο. Το συγκεντρωτικό κράτος και οι δυσλειτουργίες του, σημαντικός παράγοντας επίσης.

Ανεργία, αποβιομηχάνιση, απαξίωση της αγροτικής παραγωγής είναι τα κύρια αποτελέσματα αυτής της πολύπλευρης κρίσης.



Η νέα διοικητική οργάνωση με τις αιρετές περιφέρειες και την αποκέντρωση, είναι η ευκαιρία για μια καινούργια αρχή, για μια καινούργια ανάπτυξη.

Η Ημαθία στα πλαίσια του ευρύτερου χώρου που εντάσσεται διοικητικά μπολιάζει και συνεισφέρει όλα αυτά τα προτερήματα και συγχρόνως αποκτά καινούργια δυναμική. Κομμάτι της μεγάλης ενότητας της Κεντρικής Μακεδονίας, αξιοποιεί τα συγκριτικά πλεονεκτήματα των άλλων περιοχών όπως:

• το πληθυσμιακό, οικονομικό και πολιτιστικό μέγεθος της Θεσσαλονίκης,

• την γεωγραφική θέση του Κιλκίς (σαν πύλη για τα Βαλκάνια και την Ευρώπη),

• την τουριστική κίνηση της Πιερίας και της Χαλκιδικής (με την ανάπτυξη από την Ημαθία του θεματικού τουρισμού: χειμερινός, θρησκευτικός, αρχαιολογικός),

• τα κοινά παραγωγικά χαρακτηριστικά της Πέλλας και των Σερρών (με την αναδιάρθρωση και την παραγωγή ποιοτικών προϊόντων).



Όμως πέρα από τα φυσικά πλεονεκτήματα, για την επιτυχία αναπτυξιακών στόχων, δυο σημαντικά προαπαιτούμενα είναι οι θεσμοί και οι άνθρωποι που τους υπηρετούν.

Δυνάμεις προοδευτικές και μεταρρυθμιστικές έκαναν πράξη θεσμούς που δίνουν πνοή και δύναμη στις τοπικές κοινωνίες να αναλάβουν τις δικές τους ευθύνες και προπαντός τις δικές τους πρωτοβουλίες.

Μπήκαμε στην τελική ευθεία για τις εκλογές της 7ης Νοεμβρίου και όλοι δηλώνουν έτοιμοι και κατάλληλοι να υπηρετήσουν και να αναπτύξουν τους νέους αυτοδιοικητικούς θεσμούς. Και αυτοί που τους πίστεψαν και αυτοί που δεν τους πίστεψαν, και αυτοί που τους ψήφισαν και αυτοί που δεν τους ψήφισαν.

Εδώ όμως είναι η ευθύνη της κοινωνίας, η ευθύνη των πολιτών: Να περιφρουρήσουν και να αξιοποιήσουν τους νέους θεσμούς.

Το φιλόδοξο εγχείρημα του Καλλικράτη θα κινδυνεύσει εξαρχής, αν δεν γίνουν κατάλληλες επιλογές. Οι νέοι άρχοντες θα επωμισθούν βαρύτερο από κάθε άλλη φορά φορτίο. Γι’ αυτό και οι επιλογές των ψηφοφόρων στην κάλπη έχουν μεγαλύτερη σημασία από κάθε άλλη φορά.

Είναι καιρός οι πολίτες να εκλέξουν τοπικές ηγεσίες που να έχουν την πολιτική βούληση και την διοικητική ικανότητα να επιτύχουν μία νέα ανάπτυξη, που είναι και ο βασικός στόχος της περιφερειακής διάρθρωσης της χώρας. Να αφήσουν πίσω πρόσωπα και πρακτικές που απέδειξαν ότι δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα επί της ουσίας και επί της πολιτικής. Να επιλέξουν άτομα που θα ασχολούνται με τα πραγματικά προβλήματα και τις ανάγκες του τόπου και όχι με την προσωπική προβολή και τα επικοινωνιακά κόλπα.

Η Ημαθία και η Κεντρική Μακεδονία χρειάζονται τώρα ένα συγκροτημένο και ολοκληρωμένο σχέδιο ανάπτυξης, με προτεραιότητες και κατευθύνσεις. Αλλά προπαντός χρειάζονται μία διοίκηση διεκδικητική και αποτελεσματική, σύγχρονη και σοβαρή.

Ο συνδυασμός Κεντρική Μακεδονία, Μέτωπο Ανάπτυξης με επικεφαλής τον Μάρκο Μπόλαρη, έναν πραγματιστή, υπεύθυνο και ικανό πολιτικό, μπορεί να σχεδιάσει και να υλοποιήσει με τον καλύτερο τρόπο αυτό το ολοκληρωμένο πρόγραμμα ανάπτυξης. Και μαζί του όλοι εμείς που τον πλαισιώνουμε, από την Ημαθία και τους υπόλοιπους νομούς της Κεντρικής Μακεδονίας, αποφασισμένοι να πετύχουμε, και θα πετύχουμε.

Κοντά στο "θαύμα" ο Μπόλαρης!

Κοντά στο "θαύμα" ο Μπόλαρης!

Σε λαδωμένη τσουλήθρα καθόδου γλυστρά ο Ψωμιάδης. Σε σταθερά ανηφορική τροχιά ο Μάρκος Μπόλαρης.

Σε λαδωμένη τσουλήθρα καθόδου γλυστρά ο Ψωμιάδης. Σε σταθερά ανηφορική τροχιά ο Μάρκος Μπόλαρης.

VORIA.GR - Οι αντιπεριφερειάρχες του Μπόλαρη

VORIA.GR - Οι αντιπεριφερειάρχες του Μπόλαρη

ΛΑΚΗΣ Ο ΠΟΝΗΡΟΥΛΗΣ

Δημοσιεύτηκε από τον Ξενοφών Μπρουντζάκη, στη στήλη "ΕΚΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ", στην εφημερίδα ΠΟΝΤΙΚΙ, στις 7/10/2010

 

Η μεταπολίτευση κληροδότησε στη χώρα μας, πέρα από τη Δημοκρατία, κι ένα ιδιότυπο πολιτιστικό διαβατήριο, του οποίου οι κάτοχοι έχουν… ελευθέρας να λένε και να κάνουν ό,τι θέλουν, και να ασκούν κριτική προς πάσα κατεύθυνση και σε όλους τους τόνους (τουτέστιν ατεκμηρίωτα και ανεξέλεγκτα), ενώ ταυτόχρονα τους παρέχει την απόλυτη κάλυψη, ώστε, εάν διανοηθεί κανείς να ανταπαντήσει, αυτό να ισοδυναμεί με εθνική μειοδοσία. Το διαβατήριο αυτό (όπως και οι σύγχρονες κάρτες) δίνει κι άλλα προνόμια: σε καθιστά πάνσοφο, σου χαρίζει επιστημονική επάρκεια επί παντός του επιστητού και σε χρίζει ειδικό για πάσα νόσο και μαλακία αυτού του τόπου. Οι κάτοχοι αυτού του ιδιότυπου διαβατηρίου κατέχουν ένα γενικώς προοδευτικό προφίλ. Το προφίλ αυτό θέλει αριστερίζουσα καταγωγή και ρητορεία, ευέλικτα επιχειρήματα, ευφράδεια και εξυπνάδα επαρχιώτικη (κουτοπονηριά αλλιώς). Επίσης, θέλει καλές σχέσεις με το πραγματικό και βαθύ κατεστημένο (Τύπο, επιχειρηματίες, κότερα, υψηλή κοινωνία και σεμνή διανόηση του απυρόβλητου) αυτού του τόπου, επικοινωνιακό χαρακτήρα και αθυρόστομη άνεση να απευθύνεσαι σε κείνο το λαϊκό αίσθημα που τη βρίσκει σε μόνιμη βάση με την άδικη κοινωνία.


Από χρόνια κάτοχος αυτού του διαβατηρίου, ο πολιτικός Λάκης, με την άνεση του ανθρώπου που κερδίζει σε κάθε τηλεοπτικό επεισόδιο ό,τι σε μισθούς ένας εργαζόμενος τη δεκαετία, υπερασπίζεται τις συντάξεις των γερόντων και το κατοστάρικο των αδικημένων και εκφράζει την εθνική μας συνείδηση κάθε Τρίτη βράδυ.

Βέβαια, ο ακριβοδίκαιος Λάκης αγνοούσε επιδεικτικά επί δυο τετραετίες ότι τη χώρα κυβερνούσε η Ν.Δ., ότι πρωθυπουργός δεν ήταν ο Παπανδρέου, αλλά ένας άλλος, ονόματι Καραμανλής (αν θυμάται). Ο Λάκης επίσης, που στην τέχνη τού αποπροσανατολισμού είναι μάγος, είχε στον νου του το… γλωσσικό μας ζήτημα τότε, τον απασχολούσαν και τον απασχολούν τα ελληνικά του Γιωργάκη: «Επιθυμώ μια ενιαία γλώσσα, διότι αλλιώς δεν θα μπορούμε να συνεννοούμαστε. Αυτό είναι το πρόβλημα του πρωθυπουργού: του λείπουν λέξεις. Συνεπώς, του λείπουν οι σκέψεις. Διότι ο λόγος είναι λέξεις και σκέψεις. Δεν μπορείς να διατυπώσεις το νόημα αυτού που θέλεις να πεις, αν δεν μπορείς να το αντιληφθείς στην ίδια γλώσσα. Αν του μιλούσαμε όλοι αγγλικά, ίσως να ήταν καλύτερα.. ». Ο Λάκης παίρνει μια σχετική αλήθεια και την κάνει απόλυτη χυδαιότητα. Τα ελάχιστα ελληνικά που γνώριζε η συντριπτική πλειονότητα των ηρώων της Ελληνικής Επανάστασης, δεν τους εμπόδισαν να ελευθερώσουν τη χώρα… Λάκη! Κι ο Μακρυγιάννης αγράμματος ήταν (δεν κάνω συγκρίσεις, για να μην παρεξηγηθούμε), αλλά υπήρξε, σύμφωνα με τον Σεφέρη, «μια από τις πιο μορφωμένες ψυχές του ελληνισμού». Και οι δυο σημαντικότεροι Έλληνες ποιητές, ο Σολωμός και ο Καβάφης, δεν γνώριζαν καλά την ελληνική (όπως για παράδειγμα ο Λάκης…), ήταν όμως σε θέση να κάνουν μεγάλες σκέψεις, Λάκη!.. Αν ο Γιώργος μιλούσε τα αγγλικά (που είναι η μητρική του γλώσσα, όπως και δεκάδων χιλιάδων διαπρεπών Ελλήνων της διασποράς) με λαρισαϊκό accent, θα ’ταν πιο πατριώτης;

Ο ίδιος δεν διστάζει να παραχωρήσει απλόχερα στον εαυτό του το δικαίωμα (εκτός του να λαμβάνει θορυβωδώς μέρος σε συνέδρια αρχαίων ελληνικών στο εξωτερικό) να εκφωνεί τηλεοπτικά διαγγέλματα για την οικονομία, το έλλειμμα, το ΔΝΤ (με οικονομοτεχνικές αξιώσεις), όπως και να χαράζει εξωτερική πολιτική, να διδάσκει διπλωματία παραδίδοντας ταυτόχρονα μαθήματα σάτιρας εμπνευσμένης από την Έφη Σαρρή, την Έφη Θώδη, τον συνονόματό του Λάκη Γαβαλά και άλλες παρομοίου ενδιαφέροντος προσωπικότητες, απ’ τις οποίες ο Λάκης αναζητά τη… δόξα (και το χρήμα), αλλά κυρίως την τιμητική γειτνίασή του με τον Αριστοφάνη…

Με ευκολίες και χυδαίους λαϊκισμούς (όπως στην τελευταία του τηλεοπτική εμφάνιση δίπλα στους «επαναστατημένους» φορτηγατζήδες, αντιπροσωπευτικό δείγμα του πεφωτισμένου πολιτιστικού του προφίλ) που επιβραβεύονται από τον γεμάτο αισθαντικότητα γέλωτα της κυρίας Ανθούλας, ο Λάκης… εκπροσωπεί την άλλη Ελλάδα… την πνευματική…, τη δημοκρατική…, την πατριωτική, αυτήν που αρνείται να πάει στρατό κι όταν αυτό συμβεί, γίνεται εθνικό ζήτημα (δεν έχουμε χάσει όλοι τη μνήμη μας… Λάκη).

Εν κατακλείδι, τη χώρα αυτήν δεν την ταλαιπωρούν οι «ηλίθιοι», αλλά οι εμπνευσμένες μετριότητες!

Αν υποψιαστώ ότι η πιο «εμπνευσμένη» εκδοχή αυτής της χώρας λέγεται Λάκης… θα πεθάνω!

ΒΑΘΥ ΠΡΑΣΙΝΟ: Μιχάλης Χαραλαμπίδης: Tον τελευταίο καιρό, ζούμε την πολιτική ως επίλογο και, μάλιστα, ως έναν παρακμιακό επίλογο.

ΒΑΘΥ ΠΡΑΣΙΝΟ: Μιχάλης Χαραλαμπίδης: Tον τελευταίο καιρό, ζούμε την πολιτική ως επίλογο και, μάλιστα, ως έναν παρακμιακό επίλογο.