Το παρακάτω κείμενο γράφτηκε και δημοσιεύτηκε στον τύπο τον Δεκέμβριο του 2008 κάτω από το βάρος των περιστάσεων και της ευθύνης του να κάνεις απλά το κοινωνικό αριστερό καθήκον σου, χωρίς να βρίζεις και να πεθαίνεις από βαρεμάρα......Σήμερα επαναδημοσιεύεται ως αντικείμενο έντονου προβληματισμού....
"Αυτές τις μέρες γράφεται ιστορία. Το αντιλαμβάνεσαι. Υπάρχει στον αέρα. Η στασιμότητα έγινε ροή.
Ξεκίνησε το πάρτυ στις τηλεοράσεις. Ο τηλεοπτικός χρόνος γέμισε...
Οι μεγαλοδημοσιογράφοι, πίσω από το παραπέτασμα της κατασκευασμένης εξουσίας τους, ειρωνεύονται αυτό το νέο κοινωνικό ρεύμα, ζητώντας να μάθουν ποιος είνα ο σκοπός του...
Γίνεται λοιπόν σαφές πως εδώ έχουμε τη σύγκρουση δύο κόσμων!!!
Ο ένας, είναι αυτοί που μέχρι πρότινος τους αποκαλούσαν τεμπέληδες, κωλοπαιδα και γενιά χωρίς πολιτική συνείδηση, που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το χαρτζηλίκι, το γκλαμούρ και τα όνειρα που κατασκευάζουν άλλοι γι'αυτούς, γιατί ως γνωστόν, οι μηχανισμοί αποβλάκωσης προηγούνται πάντα των μηχανισμών κατανάλωσης.
Αυτή η γενιά που έχει προπληρωμένο εισητήριο για μια κοινωνία αβεβαιότητας, αστάθειας, συμβιβασμού και ρουσφετιού.
Είναι ένας κόσμος που βράζει εδώ και χρόνια, αυτόφωτος, που τρέχει με απίστευτη ταχύτητα και ορμή.
Αντίπαλο δέος, ένας κόσμος γηρασμένος, χωρίς ιδεολογικό οπλοστάσιο, που επιστρατεύει τη βία και τους μηχανισμούς καταστολής για να τιθασεύσει τα ίδια του τα παιδιά. Ένας κόσμος κυνικός και απάνθρωπος. Πολιτικοί άνευροι ιδεολογικά, σαστισμένοι, που όπως αποδεικνύεται αντιλαμβάνονται επιδερμικά τις καταστάσεις.
Οι τραυματικές επιλογές τους που βρίσκουν εφαρμογή σε όλες τις μορφές της καθημερινότητας μας και ωθούν την κοινωνία να απαντήσει με οργή στους εντολοδόχους της σαθρώτητας και της διαφθοράς.
Αυτό το κείμενο δεν είναι ούτε ανάθεμα, ούτε ευχολόγιο. Η κοινωνία μας βρίσκεται σε μια πολύ κρίσιμη καμπή.
Μοναδικό συμπέρασμα θα πρέπει να είναι πως το ξέσπασμα της λαϊκής οργής δεν θα πρέπει να εκφράζεται με τη βία της καταστροφής.
Αντί επιλόγου, μια διαπίστωση: Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών είναι το προοίμιο σημαντικών εξελίξεων και κοινωνικών ανακατατάξεων.
Ευτυχώς ή δυστυχώς για τον τόπο μας, αυτή η μετάβαση ποτίζεται ξανά με αίμα, το λίπασμα που χρειάζεται η Δημοκρατία για ν'ανθίσει σ'αυτά τα χώματα....
1 σχόλιο:
genimenos epanastatis eisai file moy mono poy h oytopia egine san th xora toy pote kai sy san ton peter pan!
Δημοσίευση σχολίου